Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Μικρό όνειρο - Ηλίας Μάρκος


Έρχεται και με βρίσκει στον ύπνο
ένα μικρό παράξενο όνειρο
λέει τάχα πως τριγυρνώ τις νύχτες
μ' ένα σακί στον ώμο
και σπέρνω με άγριο κριθάρι
τους κήπους της γειτονιάς
σπέρνω τους δρόμους
τα μπαλκόνια τις σκεπές
τις αυλές στα σχολεία
τους σταθμούς και τα λιμάνια
τα πάρκα και τις πλατείες
τα θερινά σινεμά
τη θέα της αγέλαστης πόλης
σπέρνω χωρίς πλάνο
χωρίς σκοπό κι ελπίδα
χωρίς έστω μια προσευχή
μέσα στη μαύρη νύχτα
σπέρνω λέει σπόρους παλιούς με μνήμες
σπόρους που έγιναν στάχυα
στα μάτια μας κάποτε
που έγιναν γλυκό ψωμί
αντίδωρο στα χέρια

έτσι λοιπόν περνάει ο καιρός
ιδίως τέτοια εποχή
και κάθε που βραδιάζει
περιμένω με γαλήνη στην ψυχή
εκείνο το μικρό παράξενο όνειρο
να έρθει στον ύπνο
εκεί μέσα να νυχτοπερπατήσω πάλι
κι όλο να σπέρνω λέει τάχα
τα μέρη της ζωής
δίχως αγωνία στα σφαλισμένα μάτια
δίχως πόνο στα χέρια του σποριά.



Φωτογραφία: Ηλίας Μάρκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου