Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Ζω στα ποιήματά σου



Ξύπνησα χαράματα
Ένιωσα να λείπεις
Και ένα κενό στην αγκαλιά μου
Σηκώθηκα και άρχισα να σε ψάχνω
Τα ρούχα σου άθικτα
Και οι σημειώσεις σου πάνω στο τραπεζάκι, δίπλα στο παράθυρο
Ούτε μια γουλιά από το κρασί που σου πρόσφερα πριν κοιμηθώ δεν ήπιες
Και στο μπάνιο οι πετσέτες καθαρές

Έπειτα σκέφτηκα πως είναι λογικό
Ζεις χιλιόμετρα μακριά μου 
Σου γράφω για να σε βρω μες του μυαλού μου τις ριπές
Θυμάμαι τα λόγια σου και ηρεμώ 
Πέφτω σε ύπνο αιώνιας αναμονής και ζω στα ποιήματά σου
Ίσως ευτυχισμένη




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου