Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

2115μ.Χ. - Erina Espiritu

Αφού φάγαμε με κάθε ευλάβεια όλες τις σάρκες μας
και ήπιαμε κάθε σταγόνα αίματος
συνδεθήκαμε με μπαταρίες επαναφορτιζόμενες 
περιμένοντας τη Δευτέρα Παρουσία.
Κόκαλα και κρανία κείτονταν βουβά
αδιάφορα, πάνω στα κάρβουνα που ακόμα έκαιγαν τη σάρκα της γης
περίμεναν τη σειρά τους να αποτεφρωθούν 
με όλες τις τιμές αρχηγού κράτους, δημοσίας δαπάνης.
Το μόνο που θύμιζε την καταγωγή του είδους μας
ένα κίτρινο κυκλικό σφαιρίδιο 
με μάτια και στραβό χαμόγελο
στην άκρη ενός γκρίζου χαρτονιού.
Κάποτε άκουγες και καμιά κραυγή
ένα σημάδι ζωής αληθινής
ένα σημάδι που πρόλαβαν να το εξολοθρεύσουν 
ευτυχώς γιατί κανείς δεν είχε κουράγιο για την "Ε π α ν ά σ τ α σ η".




2 σχόλια: