Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Διαμελισμένο κορμί - Erina Espiritu

Μιλάς με τα μάτια σου,
Χαϊδεύεις με τα χείλη σου,
Τι άνθρωπος είσαι και ποια φαντασία σε γέννησε;
Έχεις τέτοιαν ορμή που μπερδεύεις και τις δικές μου λειτουργίες.
Κυρίως της λογικής και της εγκράτειας.
Μιλάω και λέω ανοησίες, ασυναρτησίες, λόγια χωρίς ειρμό και ενδιαφέρον. Ανακατεύω λέξεις ανούσιες, γράμματα, τόνους και αποσιωπητικά… 
Τις βλέπω στο δωμάτιο να αιωρούνται, γύρω σου, σαν μικρά διαβολάκια να μου βγάζουν την γλώσσα.
Μιαν απόχη να τις πιάσω, αλλά πώς να πάρω τα μάτια μου απ’ τα δικά σου;
Και εκείνες το ξέρουν και χοροπηδάνε, κάνουν αταξίες, μου κλείνουν το μάτι.
Έρχονται κοντά σου, σου ανακατεύουν τα μαλλιά, αγγίζουν τον λαιμό σου, μπαίνουν κάτω απ’ τα ρούχα σου, το κάνουν τόσο επιδεκτικά και ξεδιάντροπα μπροστά μου, με βασανίζουν. 
Νιώθω χωρίς άκρα, διαμελισμένο κορμί στην έρημο και εσύ η όαση. Έτσι δείχνεις, γιατί υποπτεύομαι πως καις όπως η κόλαση. 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου