Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Απουσία - Erina Espiritu

Έφυγες πριν καν έρθεις
απουσίαζες όλες τις στιγμές που ήσουν παρών
με μια εκκωφαντική σιωπή που ούρλιαζε μες στην ψυχή μου
χωρίς χέρια
χωρίς ανάσες
χωρίς πνοή
χωρίς εμένα
σε έβλεπα μα δεν σε άγγιζα
σε μύριζα μα δεν σε γεύτηκα
σε ήθελα μα δεν σε ζήτησα
δεν άπλωσα το σώμα μου να σε κρατήσει
δεν τόλμησα να σε παγιδεύσω
δεν ήθελα να σε μαγέψω
μόνο να γελάς και να ανάβεις όλους τους διακόπτες του μυαλού
ένα μικρό χάδι γύρευε τούτο το διψασμένο κορμί
μέρες και νύχτες, ώρες, λεπτά που κύλησαν χωρίς εσένα
και αλλά τόσα που θα 'ρθουν και θα προσπεράσουν άπονα.
Ειρωνεία έγινε η ελπίδα
παραπαίει ανάμεσα στο όνειρο και την λογική
βάσανο το πάθος καίει τα σωθικά
στάχτες, καπνός και ένα ρημάδι “σε θέλω”
τι να άλλαζα, τι να διόρθωνα, πώς να σε γεμίσω αγάπη
να έβλεπες για λίγο το μαζί
να ένιωθες μια μικρή λαχτάρα
μια στιγμή, για μια στιγμή
δεν ήταν όνειρο, δεν ήταν ψέμα
μια αλήθεια ήταν που πονά
ένα μαζί που δεν γεννήθηκε ποτέ
και μένω τώρα εδώ να ζω για να θυμάμαι
το τίποτα, το λίγο, το ποτέ
θα σε κοιτώ σαν έργο τέχνης
ανεκτίμητης αξίας
που λαχταράς, μα δεν θα αποκτήσεις ποτέ
θα σε ακούω, όπως τις νότες ενός τραγουδιού
που πλημμυρίζουν τον χώρο μα δεν τις αγγίζεις ποτέ
θα μείνω άπραγη και σιωπηλή
παραδομένη στην απουσία του έρωτά σου.

                                          
 Herbert James Draper, Day and the Dawnstar, (1906)


2 σχόλια: