Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

~ Σκέψεις ~ Ερίνα Εσπιρίτου

η σκέψεις των ανθρώπων κρίνονται στο δόλο
μόνο όταν είναι απαλλαγμένες, πετούν ελεύθερα
και κουρνιάζουν στις γραμμές του πενταγράμμου
εκεί με κλειστά τα μάτια του προσώπου
ανοίγουν τα μάτια της ψυχής 
φωτ.Eugène Atget’s ‘Saint Cloud (allée du parc)’ (1924).

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Ο Μουσικός της Σαν Μερί - Guillaume Apollinaire



«...χωρίς να κοιτάξουν πίσω τους
Χωρίς να λυπηθούν γι' αυτό που αφήσαν
Γι' αυτό που εγκατέλειψαν
Χωρίς να μετανιώσουν για τη μέρα τη ζωή και την ανάμνηση»

Μεταφρ. Μαρία Θεοφιλάκου







φωτ. Love at the Seaside — Atlantic City, N.J. between 1875-1905

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

~ Σκέψεις ~ Ερίνα Εσπιρίτου

αντέχεις να λες "σ' αγαπώ" και αυτό να σημαίνει "σε νοιάζομαι με όλο μου το είναι;"
χωρίς να περιμένεις
παρά μόνο να χαμογελάς στη σκέψη του
στις εικόνες που ζωγραφίζει η ερωτευμένη σου καρδιά 
αντέχεις να του χαρίσεις την προσωπική σου ολότητα; 
και να αποδεχθείς τη δική του, δίχως τις απαραίτητες διορθώσεις;
"σ΄αγαπώ" 
 

 

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2018

Paul Eluard - Η Αγαπημένη

Στέκεται ορθή στα βλέφαρά μου
Και τα μαλλιά της μπλέκονται μες στα δικά μου
Έχει το σχήμα των χεριών μου
Έχει το χρώμα των ματιών μου
Βυθίζεται μες στη σκιά μου
Σα μια πέτρα στον ουρανό


Έχει τα μάτια της πάντ' ανοιχτά
Και δε μ' αφήνει σ' ύπνο να γείρω
Τα όνειρά της μέσα στο φως
Σβήνουν τον ήλιο
Με κάνουν να γελώ, να κλαίω και να γελώ
Και να μιλώ χωρίς να έχω τίποτα να πω.


μετάφραση:Ελένη Βακαλό


 


The Beloved

She is standing on my eyelids
And her hair is wound in mine,
She has the form of my hands,
She has the colour of my eyes,
She is swallowed by my shadow
Like a stone against the sky

Her eyes are always open
And will not let me sleep.
Her dreams in broad daylight
Make the suns evaporate
Make me laugh, cry and laugh,
Speak with nothing to say
 
 
 
 
 
 
 
 


Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

~ Ημερολόγιο ~

ένα άσπρο σύννεφο
ένα κύμα της ταραγμένης θάλασσας
το νερό χύθηκε μες στο σπίτι μας
και πότισε τους σπόρους της ψυχής μας
 
 Ύστερα...
 
απλώσαμε τα όνειρα σε δέσμες φωτός
και μείναμε να κοιταζόμαστε στα μάτια
κάθε λεπτό της ζωής μου σου χρωστώ
 
 
 
 
 


 
 
 

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

[Ερίνα Εσπιρίτου - Απρίλιος 2018/ Είναι το μαζί]

πώς ζούμε άραγε χωρίς να κάνουμε έρωτα; χωρίς να γεύεσαι τα χείλη μου και εγώ εκείνα τα δικά σου που λατρεύω; πώς ζούμε δίχως τις ανάσες μας να ανατριχιάζουν κάθε πόρο του κορμιού μας; και πώς κάθε μέρα χρησιμοποιείς τα χέρια σου, εκείνα που όλη νύχτα ήταν μακριά μου; 
 [Ερίνα Εσπιρίτου - Απρίλιος 2018/ Είναι το μαζί]




Διαβάστηκαν...

Δήλωση

Όλα τα πνευματικά δικαιώματα των αναρτηθέντων κειμένων καθώς και του οπτικοακουστικού υλικού που τα συνοδεύει ανήκουν στους νόμιμους κατόχους τους. Σκοπός του ιστολογίου δεν είναι το κέρδος.