Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανό ~ Γιῶργος Σαραντάρης (Κωνσταντινούπολη 1908 - Ἀθήνα 1941)

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανὸ μὲ τὰ μάτια μου
Μὲ τὰ μάτια μου ἄνοιξα τὰ μάτια του
Μὲ τὴ γλῶσσα μου μίλησε
Γίναμε ἀδελφοὶ καὶ κουβεντιάσαμε
Στρώσαμε τραπέζι καὶ δειπνήσαμε
Σὰν νὰ ἦταν ὁ καιρὸς ὅλος μπροστά μας

Καὶ θυμᾶμαι τὸν ἥλιο ποὺ γελοῦσε

Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι
 
 
μέσα από τα μάτια μου
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Γιώργος Σεφέρης - Από τη συλλογή «Μυθιστόρημα», 1935



Γ'
Μέμνησο λουτρών οις ενοσφίσθης



Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια
που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω πού να
τ’ ακουμπήσω.
Έπεφτε στο όνειρο καθώς έβγαινα από το όνειρο
έτσι ενώθηκε η ζωή μας και θα είναι πολύ δύσκολο να
ξαναχωρίσει.


Κοιτάζω τα μάτια· μήτε ανοιχτά μήτε κλειστά
μιλώ στο στόμα που όλο γυρεύει να μιλήσει
κρατώ τα μάγουλα που ξεπέρασαν το δέρμα.
Δεν έχω άλλη δύναμη·

τα χέρια μου χάνουνται και με πλησιάζουν
ακρωτηριασμένα.





Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

είναι στιγμές που θες και πρέπει να σταθείς σε έναν άνθρωπο
και εσύ είσαι ανήμπορος και άχρηστος
σαν βουνό αμετακίνητος


Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Τὸ καθαρότερο πράγμα τῆς δημιουργίας - Νικηφόρος Βρεττάκος


Δὲν ξέρω, μὰ δὲν ἔμεινε καθόλου σκοτάδι.
Ὁ ἥλιος χύθηκε μέσα μου ἀπὸ χίλιες πληγές.
Καὶ τούτη τὴ λευκότητα ποὺ σὲ περιβάλλω
δὲ θὰ τὴ βρεῖς οὔτε στὶς Ἄλπεις, γιατὶ αὐτὸς ὁ ἀγέρας
στριφογυρνᾶ ὡς ἐκεῖ ψηλὰ καὶ τὸ χιόνι λερώνεται.
Καὶ στὸ λευκὸ τριαντάφυλλο βρίσκεις μιὰ ἰδέα σκόνης.
Τὸ τέλειο θαῦμα θὰ τὸ βρεῖς μοναχὰ μὲς στὸν ἄνθρωπο:
λευκὲς ἐκτάσεις ποὺ ἀκτινοβολοῦν ἀληθινὰ
στὸ σύμπαν καὶ ὑπερέχουν. Τὸ πιὸ καθαρὸ
πράγμα λοιπὸν τῆς δημιουργίας δὲν εἶναι τὸ λυκόφως,
οὔτε ὁ οὐρανὸς ποὺ καθρεφτίζεται μὲς στὸ ποτάμι,
οὔτε ὁ ἥλιος πάνω στῆς μηλιᾶς τ᾿ ἄνθη. Εἶναι ἡ ἀγάπη.


Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Σκέψεις - Ερίνα Εσπιρίτου

Η ποίηση είναι ο τρόπος και ο σκοπός της ζωής μου.
Είναι ο δρόμος και η ανακάλυψη της εσωτερικής ευτυχίας,
είναι η αισθητική της ηθικής και η επαφή με τη δυναμική των λέξεων.
Η ποίηση μιλά όταν οι ποιητές σιωπούν,
όταν οφείλουν να ακούσουν την ψυχή να φτερουγίζει.
Είναι η όαση στην έρημο της ζωής μας
η σανίδα σωτηρίας την ώρα της καταστροφής
η επιμονή, η υπομονή, το θράσος
ο ήχος της σιωπής
οι πιο ενδόμυχες σκέψεις μας.





Διαβάστηκαν...

Δήλωση

Όλα τα πνευματικά δικαιώματα των αναρτηθέντων κειμένων καθώς και του οπτικοακουστικού υλικού που τα συνοδεύει ανήκουν στους νόμιμους κατόχους τους. Σκοπός του ιστολογίου δεν είναι το κέρδος.