Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

του δρόμου ~ Erina Espiritu




όπως και να γραφτεί
όπου και όποτε
θα έχει πάντα τα ίδια λάθη στην "ορθογραφία" 
και την ίδια δύναμη 
που τσαλακώνει και ατσάλι
[του δρόμου / 2016]



η φωτογραφία ανήκει στον  Λευτέρη Μιαούλη 
 https://www.facebook.com/profile.php?id=100007493880813




Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Κρανιά - Erina Espiritu

εμένα η θλίψη αγκαλιάζει
και εγώ εκείνη
μαλώνουμε για το ποιας τα χέρια το γύρο του κόσμου κάνουν
συχνά πιάνουμε συζήτηση και λέμε όλα τα μυστικά μας
κυρίως τα ενδόμυχα 
ένοχες συμφωνίες μας τυλίγουν 
σε γόρδιο δεσμό μας δένουν
σαν ψέμα αντιστεκόμασταν
αφού αλήθεια, ποτέ δεν φτάσαμε ως τη Φρυγία 
το πιο μακρύ ταξίδι μας, στο κέντρο της καρδιάς
κι αφού πειστήκαμε 
και πάψαμε να θέλουμε της λευτεριάς τη γλύκα
σαν Κέρβεροι φυλάγαμε 
το ανάθημα στον Δία 


φωτογραφία: Erina Espiritu

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Δεν θέλω φως στις σκοτεινές μου ώρες - Erina Espiritu

είμαι μια ύαινα άσχημη, φρικτή
και σε κάθε ευκαιρία
δείχνω τα δόντια μου, εκείνα που δεν έχω

επιμένω να σε μισώ
για να ξεχνάω την οργή που μου προκαλεί
η ύπαρξή μου

ξεσκίζω τις σάρκες σου
κι ύστερα τις φορώ σαν λάφυρο
να καλύπτουν τη γύμνια μου

δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία
η ζωή δεν σου χαμογελά
και εσύ κοιτάς με μάτια μεθυσμένου

βλέπεις μια όαση
σαν αγκαλιά
και δύο χείλη που σου τραγουδάνε

βλέπεις τα δάση στη θέση τους 
τις λίμνες και τις θάλασσες ζωντανές
και τη λέξη ΄"πόλεμος" μονάχα σαν ιδέα

ξυπνώ απ' το όνειρο
που με αφέλεια είχα βυθιστεί
και βάζω τέλος σ' όλες τις στιγμές

κατεβάζω τ' άστρα
σβήνω τον ήλιο
και κρύβω με μαύρο πανί, τους φάρους της ζωής μου

δεν θέλω φως στις σκοτεινές μου ώρες
δεν θέλω εικόνες, λάμψεις,
μήτε σκιές και ίχνη

είμαι μια ύαινα άσχημη και φρικτή 
που τρώγομαι πριν φαγωθώ 
και αφανίζω το εγώ πριν το εμείς 

τις ώρες που θα νιώθω μόνη 
θα  βγαίνω για κυνήγι 
και θα κλειδώνω την καρδιά στα έγκατα της γης












Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Το νήμα της ζωής - Erina Espiritu

έχω μια θάλασσα μέσα μου 
με τρώει και με πίνει 
με ταΐζει και με ξεδιψά
φέρνει στις ακτές μου, όλες τις μνήμες 
και ύστερα τις τραβά ξανά μακρυά μου 
σε βαθιά νερά 
άγρια 

έχω μια θάλασσα μέσα μου 
με ξεπλένει από τα τίποτα 
που γεμίζουν τα κενά μου 

έχω μια θάλασσα 
που ξέρει να με πνίγει 
να μου κόβει το νήμα της ζωής 
την κατάλληλη στιγμή 







 

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

[Εξομολόγηση - Erina Espiritu]





σε αυτή τη ζωή
θα είμαι απόλυτα σοβαρή, ρομαντική και απαιτητική
δεν θα κάνω εκπτώσεις στις αρχές μου, στο δίκαιο και στη γνώση
θα διεκδικώ τη χαρά όμως με τρέλα
και θα στροβιλίζομαι πάντα στη δίνη του έρωτα
όπως κάνουν τα παιδιά στα καρουζέλ
θα απλώνω τα χέρια και σε κάθε στροφή θα περιμένω να σε δω
μετά ζαλισμένη θα με "ανέχεσαι" και θα με φιλάς τρυφερά

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Εικόνες - Erina Espiritu

θα ΄θελα να βρεθώ σε ατέλειωτο ταξίδι
στου χρόνου το πιο βαθύ σημείο
"μα βρίσκεσαι ήδη" μου ψιθύρισες
και μύρισα την πεθαμένη ανάσα σου 
θύμωσα και γύρισα να σε δαγκώσω
κι είδα γύρω μου 
του χρόνου  τα χαλάσματα 
τώρα ψάχνω κάπου να κρυφτώ 
για να γλιτώσω την οργή 
 
 
                                                                        foto: erina's
 
 


Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

Κροκάλες - Erina Espiritu


Κλέβω την νίκη σου
και την βαφτίζω
με το όνομά μου,
για να ξεχάσω τις φωτιές 
που άναψες καθώς 
βρισκόμουν στην μέθη της αγάπης.
Χρειάζομαι μια κατάκτηση
και μία ανατροπή.
Να μπω σε πόλη καλά οχυρωμένη
και το στεφάνι να φορέσω του νικητή.

Γέμιζες τις τσέπες μου 
κροκάλες
και εγώ σμαράγδια 
νόμιζα πως μου χαρίζεις.

Δάμασες έπειτα τα σύννεφα 
και τα 'φερες 
μπροστά μου,
όπως μου υποσχέθηκες
μια νύχτα του Θανάτου.

Σε κοίταζα δακρύβρεχτη
να φεύγεις μακρυά μου.
Δεν μου μεινε μυαλό,
δεν είχα άλλο χρόνο,
μόνο ένα λάβαρο 
και την νεκρή καρδιά μου. 

Κατέληξα να πνίγομαι 
μες του καιρού 
τις απαιτήσεις,
και πίστεψα στον ώριμο
και απρόσμενο
της μοίρας μου επισκέπτη.









Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Σκέψεις - Erina Espiritu


η ομορφιά και ο έρωτας
 δεν έχουν φύλο
είναι γυναίκα καλοφτιαγμένη, είναι νεαρό αγόρι, 
είναι το μυαλό και η θέρμη
 ώριμου ανθρώπου






Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Ανδρέας Εμπειρίκος - Αρχάγγελος τον Σεπτέμβριον βοά μέσα στην πλάση


“Τις μέρες τις γλυκιές του Σεπτεμβρίου, όταν δεν έχει ακόμη
βρέξει και είναι το άκουσμα των ήχων πιο αραιό και η
γεύσις των ωρών και από του θέρους πιο πυκνή, όταν στους
κήπους σκάνε τα ρόδια, και πάλλονται υψιτενείς οι στήμονες
των λουλουδιών, και σφύζουν στις πορφύρες των φλεγόμενοι
οι ιβίσκοι, όλοι σαν υπερβέβαιοι γαμβροί που στων νυμφών
κτυπούν τις θύρες, τότε, σαν να ‘ναι πάντα καλοκαίρι 
(γιατί όποια κι αν είναι η εποχή, ο πόθος είναι πάντα θέρος) 
αναγαλλιάζουν οι ψυχές, 
και ο Έρωτας, ο πιο ξανθός 
αρχάγγελος του Παραδείσου, βοά και λέγει 
στο κάθε που άγγιξε κορμί: Τα ρούχα πέτα, γδύσου.
Τίποτε μη φοβάσαι.
Έαρ, χειμώνας, θέρος-όπου κι αν είσαι-
είναι η ρομφαία μου μαζί σου.”
(Α. Εμπειρίκος, Οκτάνα, εκδ. Ίκαρος)



  πίνακας: μια αυγή του Σεπτεμβρίου Paul Emile Chabas - γύρω στο 1912