Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Ευτυχώς δεν λείπει τίποτα - Erina Espiritu

Πρέπει να αποφεύγω τις στεναχώριες,
τις απογοητεύσεις και τις συγκινήσεις,
γράφει η συνταγή του γιατρού.
Κυρίως τις συγκινήσεις,
εκτός κι αν προέρχονται από υπερβολική "δόση" αγάπης.
Κι όταν συμβαίνει η αγάπη, πώς να την αρνηθείς,
πώς να την αποφύγεις,
αντιθέτως την ρουφάς με όλο σου το είναι,
με κάθε κύτταρό σου!

Έτσι χαζορομαντική και αθεράπευτα ειλικρινής,
αγαπώ εύκολα, συμπαθώ ανελέητα
και μου είναι αδύνατον να μισήσω ανθρώπινη ύπαρξη,
όσο κι αν θυμώσω, όσο κι αν πληγωθώ.
Τότε πώς θα γίνω επαναστάτης;

Μηχανικές σιωπές, χαμόγελα,
ματιές, ησυχίες, ξανά χαμόγελα.
Επαναληπτικές ριπές... άδικες!

Να  βάλεις το ραδιόφωνο στην διαπασών,
να χορέψεις λες και έχεις πιει το πιο γλυκό πιοτό,
να κλείσεις τα μάτια,
να σηκώσεις τα χέρια, να τα αφήνεις να πηγαινοέρχονται,
λες και σπάσανε, λες και δεν υπάρχουν πια σύνδεσμοι.

Σαν μεθυσμένος να πέφτεις πάνω στους τοίχους,
να σπας, να ανοίγουν χαραμάδες στην ψυχή,
στην καρδιά, μπας και ξελαφρώσει.
Να χαράζει το κρανίο, να βγουν οι σκέψεις,
εκείνες οι ενδόμυχες που σε βασανίζουν,
να αδειάσεις απ' τα όνειρα.

Στο τέλος καταρρέεις, μαζεύεις τα κομμάτια σου προσεκτικά, ευτυχώς δεν λείπει τίποτα...
Να με συγχωρείς συχνά και με μεγαλοσύνη.




 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου