Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

[Ποιος νοιάζεται για τα σύκα;] - Erina Espiritu

 
 
 
 
-Σήκω! Σήμερα θα μαζέψουμε τα σύκα από το σπίτι της γριάς απέναντι!
 
Φώναζε και ξαναφώναζε ο αδερφός μου από τα χαράματα.
 
-Την είδα χτες που έφυγε για την Αθήνα, κάποιον γάμο έχουν και το πεδίο θα ‘ναι καθαρό!
 
Μα τι με θες εμένα μουρμούριζα απέξω μου και από μέσα μου, τι με θες μωρέ αφού δεν μου αρέσουν τα σύκα! Τι περίεργο φρούτο και αυτό, ποιος να το περίμενε πως μέσα του θα ‘ταν μέλι! Έτσι δεν λέγαν όλοι; Μου φέρανε κάτι σύκα σκέτο μέλι! Που το είδανε το μέλι ήθελα και εγώ να δω, αλλά μόνο κάτι σπόρια έβλεπα και μια ζουμερή σάρκα, πορτοκαλοκόκκινη!
 
Σηκώθηκα τελικά και όχι για τα σύκα, αλλά γιατί στο πλιάτσικο θα συμμετείχε και η Αννούλα από την απέναντι γειτονιά.
 
-Άντε τελείωνε, με τράβαγε από την μπλούζα ο αδερφός μου καθώς έβρεχα και χτένιζα τα μαλλιά μου μπροστά από τον καθρέφτη. Από το μικρό παράθυρο έμπαινε το πρώτο φως του ήλιου και εγώ έβλεπα την μορφή της Αννούλας να τρώει γινωμένα σύκα και να τα ρουφά με τα χειλάκια της!… αλλά αυτός ο κακορίζικος ο αδερφός μου δεν έλεγε να σταματήσει τις φωνές και κάπου εκεί η Αννούλα χάθηκε μες τa καταπράσινα φύλλα της συκιάς.
 
Φτάνοντας στο σπίτι της γριάς είδα πως τα άλλα παιδιά είχαν ήδη ξεκινήσει την συγκομιδή! Και το θέμα δεν ήταν το πλήθος αλλά ο τρόπος, ναι ναι ο τρόπος που θα τα μαζεύαμε. Ποιος νοιάζεται όμως για όλα αυτά όταν απέναντί του βλέπει την Αννούλα με το μωβ φορεματάκι της, να απλώνει τα χεράκια της και να τραβά με τέτοια θέρμη το σύκο από την συκιά! Να βάλλω το πρόσωπο μου ανάμεσα από τα φύλλα και να το τραβήξεις Αννούλα μου, κοντά στα χειλάκια σου!
 
Και η ώρα πέρναγε και εγώ μάζεψα μόνο φύλλα και εικόνες ! τόσες εικόνες όσες και τα σπόρια από τα σύκα που κράταγε ο έρωτάς μου μες το μωβ φουστανάκι του!
 
Τα χρόνια κύλησαν, η γριά πέθανε, η Αννούλα έγινε Άννα και εγώ πάντα ερωτευμένος να την βλέπω να περνά, να μιλά, να γελά και η καρδιά μου να μελώνει σαν ώριμο σύκο…
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου