Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Το πέτρινο ρολόι - Erina Espiritu

ευτυχώς που ζήσαμε
τώρα που απλά υπάρχουμε, ανακαλούμε μνήμες προϊστορικές
από μια πόλη που αντί για ήλιο είχε ένα τεράστιο πέτρινο ρολόι
αμίλητοι  το κοιτούσαμε ως τα χαράματα
λες και θα βλέπαμε την ανατολή του
με κέρναγες παγωτό με γεύση ροδάκινο  
και πριν πάμε για ύπνο μου έπλενες τα πόδια
δεν σκεφτήκαμε ποτέ πως ο χρόνος είναι ο εχθρός μας
δεν τακτοποιήσαμε τις βαλίτσες μας
δεν είπαμε αντίο 
ούτε μου έδωσες το τελευταίο μας φιλί
ξεχάσαμε τις φωτογραφίες μας στο πάτωμα
και όλους τους δίσκους με τα αγαπημένα μας τραγούδια  
τώρα μου αρκούν απλές πληροφορίες 
μιας αδιάφορης καθημερινότητας
προσποιούμαι πως χαίρομαι
και περιμένω με αγωνία να βρεις εισιτήριο για δύο 
χωρίς επιστροφή


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου