Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

26 Ιουνίου 2016 [Ημερολόγιο] - Erina Espiritu

τόσες μέρες που λείπεις μασώ την μοναξιά μου
είναι από αλεύρι σίτου και γάλα σε σκόνη
μεταλλαγμένα αυγά και ζάχαρη
τρώω ακατάπαυστα και σε κάθε μπουκιά λέω πως θα ΄ναι η τελευταία
θα συνεχίσω με τα λόγια σου 
θα τα καταπιώ όλα αμάσητα με αρκετό οινόπνευμα 
μετά θα τους ρίξω θειάφι και ένα αναμμένο σπίρτο
είναι από εκείνο το κουτί που έχωσες βιαστικά στην τσέπη μου
και πάνω του έγραφες "αγαπώ"
θα κάτσω μπροστά σε ένα καθρέφτη 
να δω τις φλόγες να καίνε τα σωθικά μου
κάποτε σε έβαλα να ζήσεις στο μέρος της καρδιάς 
τώρα θα καεί η βολή σου και όλα τα αποτυπώματά σου 
ξέρω πως την άλλη μέρα θα ξυπνήσω με πονοκέφαλο 
και πόνους αφόρητους
μα θα μου φτιάξεις τσάι του βουνού κι ας ξέρεις πως δεν μου αρέσει 
 
 
 
 

 

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Δίνη του Έρωτα - Erina Espiritu

Όλη νύχτα έσκιζα τα ρούχα μου
Το ξημέρωμα με βρήκε να τα ράβω από την αρχή
Συνήθισα τόσο στον πόνο και την μοναξιά που δεν θυμάμαι πια τι μου προκαλούσαν
Δάκρυα ή δύναμη;
Λύγισα τις βέργες και βγήκα από την φυλακή μου
Σε είδα να χαμογελάς κάποτε

Τώρα θυμάμαι μόνο τα μαλλιά σου
Τιμωρώ τον εαυτό μου για το πάθος και την αδυναμία που σου είχα
Του στερώ κάθε δικαίωμα λύτρωσης και επιστροφής
Η δίνη του έρωτα χάθηκε

Όπως τα αηδόνια που μεγαλώσαμε μέσα στις χούφτες μας
Μας κατάπιε η ζωή χωρίς ενοχές

[Δίνη του έρωτα - Το τέλος / 2016 - Erina Espiritu]


Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Είμαι σαν Εσένα - Erina Espiritu [19/06/2016]

Πατέρα
ακόμα σε αναζητώ
δεν με κατάλαβες ποτέ
ούτε εγώ εσένα.
Στέκεσαι σιωπηλός
στέκεσαι μακρυά μου
δεν έτρεξα ποτέ στην αγκαλιά σου.
Σκληρός σαν το μυστρί που μας έθρεψε
και καθαρός σαν το νερό μες τον ασβέστη. 
Πατέρα μου έλειψες πολύ
ήθελα στον αέρα αγκαλιές 
και βόλτες με ποδήλατο
ήθελα να έχω χρώμα ροζ για 'σένα
είμαι σαν εσένα
σκληρή  και μόνη.


  • Διαμαντόπουλος Διαμαντής (1914 - 1995) 
  • Σοβατζής, 1949
  •   Μεταξοτυπία , 59,5 x 49,2 εκ.
  •                                     

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

To an Isle in the Water [William Butler Yeats]


To an Isle in the Water [William Butler Yeats]
 
Shy one, shy one,
Shy one of my heart,
She moves in the firelight
Pensively apart.

She carries in the dishes,
And lays them in a row.
To an isle in the water
With her would I go.

She carries in the candles,
And lights the curtained room,
Shy in the doorway
And shy in the gloom;

And shy as a rabbit,
Helpful and shy.
To an isle in the water
With her would I fly.





Maud Gonne, Irish actress & activist & muse of William Butler Yeats. My guess is that this picture was taken in the late 1880's or early 1890's.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Είμαστε όλοι ειδικοί και αθώοι [Erina Espiritu]

Είμαστε όλοι ειδικοί και αθώοι

Αναλυτές καταστάσεων, αποδείξεων ενδείξεων
Διερμηνείς σκέψεων, συναισθημάτων, εκφράσεων
Κατασκευαστές στοιχείων, κρυφών και δύσβατων

Είμαστε όλοι και πάντα υπεύθυνοι, για όλα τα άσχημα και τα ευτράπελα τούτου του κόσμου, μα και του επόμενου.
Αναλαμβάνουμε την ύπαρξή μας, ήδη μεταλλαγμένη από οικογένεια, κοινωνία και θεσμούς και τη θέτουμε προς κατανάλωση, αυθημερόν και της στιγμής.

Ανίδεοι και απαλλαγμένοι από ενοχές, επαναλαμβάνουμε κανόνες, θρησκείες, πρότυπα και σάπιες αντιλήψεις. Γινόμαστε σιγά σιγά γρανάζια της μηχανικής μας ζωής. Κομμάτια του παζλ, με συγκεκριμένο κόψιμο στις γωνίες και ημιτελείς παραστάσεις ζωγραφισμένες πάνω μας, έτσι ώστε ποτέ να μην αποτελούμε αυτοτελής ύπαρξη. Πάντα και εις τους αιώνες να αναζητάμε τη συμπλήρωση του είδους μας και να νιώθουμε μισοί.

Και εκεί ξεκινάει το πρόβλημα, είναι εκείνοι που θεωρούν ότι υπάρχουν για να συμπληρώνουν τους άλλους, οι αναντικατάστατοι, άρα όλοι τους έχουν ανάγκη και έτσι αρχίζει η εξουσία να δηλητηριάζει την συνείδησή τους. Είναι και εκείνοι που νιώθουν μισοί, χωρίς αυτοεκτίμηση, μισοί και αδύναμοι, μισοί και πάντα σε ανάγκη.

Ως άνθρωποι χάνουμε την τρυφερότητα μας και τοποθετούμε μάσκες δύναμης και επιβολής. Πόσους φασίστες κρύβουμε μέσα μας, πόσους δυνάστες, πόσα χέρια προτεταμένα με τον δείκτη του χεριού να υποδεικνύει το ορθόν, το πρέπει, το έτσι θέλω και νομίζω ως σωστό.

Και σε κάθε τραγωδία, ομοψυχία θρήνου και οργής.

Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατόν μου Τέκνον,
πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ,
Θεέ μου πλαστουργέ μου,
πώς πάθος κατεδέξω;

Είμαστε όλοι μαζί ή ο καθένας μόνος
Είμαστε οι εμείς και οι άλλοι
Είμαστε όλοι και κανένας, μηδενός εξαιρουμένου

Υπεύθυνοι και ταυτόχρονα αθώοι.



 Ophelia by katysuebee

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

Τα σημάδια των καιρών - Erina Espiritu

ερωτικές αλχημείες
ερωτικές αποτυχίες
τα υλικά έπρεπε να αγοραστούν από υπαίθριες αγορές
αυτά των καταστημάτων έχουν υποστεί επεξεργασία
λογικό να έχουν χάσει την  θρεπτική τους αξία 
έχουν τροποποιηθεί ανάλογα με την αγοραστική δύναμη 
χωρίς να υπολογίζεται η έλλειψη της γεύσης και της διάρκειας 
 
οι έμπειροι μύστες 
γελούν κρυφά
καθώς βλέπουν τις λάγνες διαθέσεις 
νεαρών απαίδευτων παρθένων 
 
αν είχαν διαβάσει τα σημάδια των καιρών 
τώρα δεν θα έκλαιγαν απαρηγόρητες
γρήγορα θα ανακάμψει η ψυχολογία τους
βουτώντας δάχτυλα και γλώσσες 
στην επόμενη γλυκιά αμαρτία 
που θα έχει επινοηθεί 
όπως πάντα "μόνο" για εκείνες
 
 
Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

9 Ιουνίου 2016 [Ημερολογιο] - Erina Espiritu

τρομάζω με τα όσα γράφω
οι λέξεις, ο πόνος τους, η απελπισία
με τυλίγουν σαν φίδια
γίνονται θηλιές 
μιλούν σαν προφήτες 
θέλω να διαγράψω όλες τις πιθανότητες
να κρύψω το προφανές
πείτε μου πως δεν είχα άδικο όταν πίστευα με τόση αφέλεια τα όνειρα
πεθαίνω και άρχισε να μου αρέσει 


Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Παρών - Erina Espiritu

το σπίτι έστεκε βουβό
ανάμεσα στα κυπαρίσσια και τις λεύκες
μέσα του έκρυβε μια ψυχή με άσπρο φουστάνι και μακρύ πέπλο
ξυπόλυτη περιφερόταν στα άδεια δωμάτια
τακτοποιούσε μαξιλάρια και υφάσματα
τα γυαλικά
τις κορνίζες στους ξεφλουδισμένους τοίχους
μάζευε τα ξερά φύλλα απ΄το πάτωμα
και τα έραβε πάνω σε γυμνά κλωνάρια

τις νύχτες έστεκε γυμνή στην εξώπορτα
μόνο στεκόταν και περίμενε
τον είχε δει τέσσερις φορές
τέσσερις φορές το ίδιο όνειρο
αν κάποιο δάκρυ κυλούσε τυχαία θύμωνε και τότε έπεφτε στο χώμα και έκλαιγε ως το ξημέρωμα
κάθε βράδυ, ως το ξημέρωμα

στις ειδήσεις είπαν πως πέθανε 
οι γείτονες επέμεναν πως το έσκασε φοβούμενη την κατακραυγή
και εκείνη προσπαθούσε να πείσει το μυαλό της 
πως ήταν ακόμα παρών στης ζωής του τα περιθώρια 









Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Ξόδεμα - Erina Espiritu

όλες οι αγκαλιές είναι ίδιες
διαφέρουν μόνο τα κενά που αφήνουν
και το άρωμά τους
διαφέρει ο έρωτας
η αγάπη
το άγγιγμα
η στιγμή
διαφέρει η ένταση 
και ο πόνος 
αλλάζεις χρώμα στα μαλλιά 
στα σεντόνια 
στις κουρτίνες
διαλέγεις άλλο δίσκο στο πικάπ
και συνεχίζεις να σφίγγεις τα μέλη 
ενός σώματος άγνωστου
όλες οι αγκαλιές είναι ίδιες
στάζουν ηδονή και θέλω 
κλειδώνουν πόθους και ορμές
αφήνουν ελεύθερα τα όνειρα
όνειρα που αλλάζουν 
όπως και οι επιθυμίες
αλόγιστο ξόδεμα
υπέρμετρη ανάλωση 
ανεπαρκής κατάκτηση
ανώφελος ενθουσιασμός

όλες οι αγκαλιές είναι 
γέννημα θρέμμα 
της φτωχής σου φαντασίας

σε ενικό αριθμό 
και πτώση γενική




  


Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

2 Ιουνίου 2016 - Erina Espiritu

η ζωή σκληρή
ανά τους αιώνες
και ο έρωτας Θεός ιδανικός του πόνου
μπροστά του ο Άρης, παρά την δύναμη και την ομορφιά του, μοιάζει μωρό χωρίς αγκαλιά 
και ο Απόλλωνας φτωχός συνθέτης 
μόνο η Ήρα θα καταλάβαινε πως νιώθω όταν σε αναζητώ 
και λες "η κλήση σας βρίσκεται σε αναμονή, παρακαλώ περιμένετε" 
σου ζητώ ανακωχή 
με όρους 
 
 
 

Δίνη του έρωτα - Erina Espiritu

Άκουσε τα νέα
Η χαρά πότισε το μυαλό 
Μια λύπη όμως τύλιξε και πάγωσε την καρδιά 
Ήθελε πολλά χιλιόμετρα ακόμη για να φτάσει στην ζωή του
Κατάλαβε πως δεν θα τα κατάφερνε
Κάπου στου δρόμου τα μισά 
Θα έχανε την δική της 
Σεβασμός στην επιλογή 
[Δίνη του έρωτα - Πριν το τέλος / 2016 - Erina Espiritu]