Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Κάθαρση - Erina Espiritu


“Κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει”
Πήδηξε, φωνάζοντας από το σπασμένο παράθυρο
Και ήταν λες και η φωνή έβγαινε μες απ’ την ψυχή της
Λες και οι ψυχές έχουν στόματα και δόντια και γλώσσες
Μπερδεμένα με έντερα, αίματα και υγρά προς κάθαρση
Πέφτοντας άπλωσε τα χέρια, ένιωσε για μια στιγμή πως πετά
Πέταγε, αλήθεια, χωρίς φτερά
Πέταγε και έβγαζε φωτιές
Και ένα κόκκινο αίμα
Δεν θα συγχωρέσει ποτέ τον εαυτό της
Κόπηκε στο σπασμένο τζάμι
Φταίει ο θυμός και η απελπισία, δεν της άφησαν περιθώρια λογικής

 

 

 

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Υποδηλώνω - Erina Espiritu

Ζωγράφισε ένα κύκλο και μπήκε μέσα 

τι κι αν δεν χώραγε 

έσκυψε, γονάτισε, λύγισε το σώμα της σε στάση εμβρυική

έκοψε και πέταξε ό,τι περίσσευε,

στο τέλος

τοποθέτησε την ζωή της σε παύση.

Κάποιες ανάσες έπαιρνε, 

όταν της το ζητούσαν 

για να φανεί πως είναι ακόμα ζωντανή.

Άσκοπα προσπαθούσαν επιδέξιες 

ζεστές αγκαλιές, παθιασμένων εραστών να την επαναφέρουν στην κανονικότητα,

τις νύχτες τους μέθαγε με λόγια αγάπης και χάδια, 

τους οδηγούσε σε ύπνο βαθύ και τα ξημερώματα 

κρυφά, σχεδίαζε ξανά με προσοχή την νοητή της φυλακή

με τα λεπτά μακρυά της δάχτυλα.

Συνήθως τα μάτωνε για να φαίνονται πιο έντονα

η διάμετρος και οι ακτίνες του γεωμετρικού της χώρου.

Ευκολότερο φάνταζε να τετραγωνίσει τον κύκλο

παρά να ζήσει. 

 

 

 

 The Abduction of Psyche, 1895 (detail) William-Adolphe Bougoereau

 




 

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Ζω στα ποιήματά σου



Ξύπνησα χαράματα
Ένιωσα να λείπεις
Και ένα κενό στην αγκαλιά μου
Σηκώθηκα και άρχισα να σε ψάχνω
Τα ρούχα σου άθικτα
Και οι σημειώσεις σου πάνω στο τραπεζάκι, δίπλα στο παράθυρο
Ούτε μια γουλιά από το κρασί που σου πρόσφερα πριν κοιμηθώ δεν ήπιες
Και στο μπάνιο οι πετσέτες καθαρές

Έπειτα σκέφτηκα πως είναι λογικό
Ζεις χιλιόμετρα μακριά μου 
Σου γράφω για να σε βρω μες του μυαλού μου τις ριπές
Θυμάμαι τα λόγια σου και ηρεμώ 
Πέφτω σε ύπνο αιώνιας αναμονής και ζω στα ποιήματά σου
Ίσως ευτυχισμένη




Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Ναυαγός - Erina Espiritu

σε μάτια θάλασσες βούτηξα
όπως η μέλισσα στο μέλι
πνίγηκα και ξεβράστηκα σε αμμουδιές
εκεί με τσίμπησαν καβούρια
και ο ήλιος έκαψε την σάρκα μου 
κόπιασα να φτιάξω μια σχεδία 
την έριξα στα κύματα 
τράβηξα τα σύννεφα 
τα έραψα, τα έκανα πανιά μου
στέγνωσαν τα δάκρυα 
στέγνωσε το σώμα 
τώρα περιφέρομαι σε άγνωστα χωρικά ύδατα
σε αχαρτογράφητες υγρές λεκάνες
αφήνομαι έρμαιο σε φυσικά φαινόμενα
διατηρώντας ανέπαφη την σύστασή μου
σε κυψέλη 
εκεί είσαι και εσύ σε πρώιμη εμβρυική  κατάσταση
περιμένω να γεννηθείς, να σε κρατήσω στα χέρια μου
μωρό δικό μου
όταν αστράφτει και φωτίζει το σκοτάδι 
διακρίνω την καταστροφή της ανθρώπινης ύπαρξης
ο κόσμος φταίει για όλα 
και εγώ που δεν έμαθα να κάνω κόμπους ναυτικούς  





 



Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

[Εφύρα 2016] - Ημερολόγιο Erina Espiritu

Θέλω μια ελιά
δυο βράχια 
και βότσαλα.
Θέλω το κύμα να δροσίζει την φωτιά που με καίει.
Θέλω δυο χέρια 
και ένα κορμί παγιδευμένου νέου.
Κοιτώ την φωτογραφία 
πέρασε η ώρα και η θλίψη αρχίζει να γεμίζει την ψυχή μου.
Πιο δυνατή η γλυκιά κούραση της ηδονής 
καλύπτει την φυγή σου.
Θα οδηγώ σε ένα δρόμο  δίχως τέλος
θα φιλώ τα χέρια σου 
και θα ακούω Χατζιδάκι.
Μου έμεινε μια στάλα απ΄ το νερό που δρόσιζε τα χείλη σου 
και ένα σημάδι έρωτα.
Κοιτώ την φωτογραφία 
σε θυμάμαι, ξορκίζω την θλίψη και σκοτώνω το παρελθόν.
Όταν έρθεις ξανά
θα έχω κρέμα από γιασεμί. 


 [Εφύρα 2016] - Ημερολόγιο
 Erina Espiritu















Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Αόρατη αλήθεια - Erina Espiritu

 
Πλημμυρισμένη η μεγάλη κάμαρα 
και εκείνη
πάλευε να βγάλει τα νερά 
με κάτι κουρέλια,
όλο τα μούσκευε και τα έστυβε στο κατώφλι
απόκαμε και έκατσε.
Θυμήθηκε τις αλήθειες που ήθελε να ακούσει 
"είσαι μάγος" του έλεγε και φοβόταν κατά βάθος 
"είμαι αλήτης" της ψιθύριζε 
"και οι αλήτες αγαπάνε" του χαμογέλαγε και έτρεμε ολόκληρη.
Τον περίμενε ατέλειωτες ώρες στο καταφύγιό τους,
το στόλιζε με λουλούδια του αγρού
και φρούτα,
οι ώρες περνούσαν, 
και εκείνη έπεφτε στο πάτωμα με αναφιλητά.
Αόρατη ήθελε να γίνει 
να χαθεί από όλους, μα κυρίως από τον εαυτό της.
Θαύματα δεν γίνονται στις μέρες μας 
πέθαναν όλοι οι Άγιοι και η αγάπη κείτεται γυμνή  
μες τα νερά.
 




 
 

 

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Αναγέννηση - Erina Espiritu

πρέπει να μάθεις να οδηγάς
και εγώ να μάθω να γελώ με την ψυχή μου
να μάθεις να μαγειρεύεις λαχανοντολμάδες
και εγώ να πίνω τσάι του βουνού
μαζί να μάθουμε να ζούμε
θέλω να χάνομαι στα μάτια σου
και να μυρίζω τα μαλλιά σου
έχουν το άρωμα της νιότης σου
  
πρέπει να μάθουμε να κλείνουμε πληγές 
και να κοιμόμαστε το βράδυ αντικριστά
τα πρωινά θα έχουν την γεύση του κορμιού σου 
θα σου διαβάζω ποιήματα και θα με διορθώνεις 
θα ζωγραφίζεις ήλιους και εγώ θα τους καλύπτω
με μαύρα σύννεφα και αστραπές
θα απελπίζομαι και εσύ θα επιμένεις 
  
πριν ζήσουμε 
θέλω να φτιάξεις μήτρα αρσενική
και να με κυοφορήσεις 
να ξαναγεννηθώ και να 'χω σάρκα από την σάρκα σου
πρέπει να μάθεις να οδηγάς 
και εγώ να σε πιστεύω   
 
 
 
Κορέτζιο – Jupiter and Io (Περίπου το 1530)


  

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Δίνη του έρωτα - Erina Espiritu

περιμένω να πάρει φωτιά ο κόσμος
να σταθώ απέναντι από διαβόλους 
περιμένω να δω τις φλόγες
μέσα από τα μάτια σου
να σε παρασύρω στην δίνη του έρωτά μου 
να σε καίω και μετά να σε γιατρεύω 
κάθε φιλί στο σώμα σου 
μια μικρή πυρκαγιά
θα φτιάξω φωλιές 
να κρύβω την αγάπη σου 
και έπειτα θα βάζω φωτιές στα κλαράκια
θα σε θέλω 
μα θα είμαι πάντα ο αμφισβητίας της αλήθειας μας.

[Δίνη του έρωτα - Περίοδος πρώτη / 2016 - Erina Espiritu]