Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

2115μ.Χ. - Erina Espiritu

Αφού φάγαμε με κάθε ευλάβεια όλες τις σάρκες μας
και ήπιαμε κάθε σταγόνα αίματος
συνδεθήκαμε με μπαταρίες επαναφορτιζόμενες 
περιμένοντας τη Δευτέρα Παρουσία.
Κόκαλα και κρανία κείτονταν βουβά
αδιάφορα, πάνω στα κάρβουνα που ακόμα έκαιγαν τη σάρκα της γης
περίμεναν τη σειρά τους να αποτεφρωθούν 
με όλες τις τιμές αρχηγού κράτους, δημοσίας δαπάνης.
Το μόνο που θύμιζε την καταγωγή του είδους μας
ένα κίτρινο κυκλικό σφαιρίδιο 
με μάτια και στραβό χαμόγελο
στην άκρη ενός γκρίζου χαρτονιού.
Κάποτε άκουγες και καμιά κραυγή
ένα σημάδι ζωής αληθινής
ένα σημάδι που πρόλαβαν να το εξολοθρεύσουν 
ευτυχώς γιατί κανείς δεν είχε κουράγιο για την "Ε π α ν ά σ τ α σ η".




Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Το κεντρί της μέλισσας - Erina Espiritu

Θα δώσουμε τα χέρια
θα συμφωνήσουμε, είπες
και εγώ περίμενα να αγγίξω τον ουρανό, τ΄ αστέρια
το φεγγάρι
την θάλασσα στο πιο μεγάλο βάθος της
την φωτιά
το κεντρί της μέλισσας
του σκορπιού την ουρά

ερωτεύτηκα ότι μου χάρισες
όλες τις απουσίες σου
τους κενούς χρόνους
τις ώρες που πέρναγαν
κάθε ήχο και σιωπή
κάθε σκέψη και φαντασία
εσένα

θα δώσουμε τα χέρια είπες
να σου δώσω την ζωή μου

πέρασε η άνοιξη, το καλοκαίρι,
το φθινόπωρο ούτε που το ένιωσα,
πέρασαν τα χρόνια

και τώρα νιώθω ενοχές
γιατί δεν έχω πια σάρκα, ούτε και χέρι
και εσύ θα έρθεις είμαι σίγουρη
μου το υποσχέθηκες, θα έρθεις
και εγώ δεν θα 'χω τίποτα να σου δώσω...





Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Διαδικτυακές κοινωνίες - Erina Espiritu

Νεαρά αγόρια κοιτούν την οθόνη
του πανάκριβου κινητού τους,
όσο πιο μεγάλη,
τόση και η ευχαρίστηση που νιώθουν.
Προέκταση του εγώ τους
της αρρενωπότητάς τους.
Την ίδια στιγμή που ζωντανά θηλυκά
τους διεκδικούν χωρίς αναστολές και άγχος.
Συναισθήματα, θέλω, πάθη, έρωτες και σ΄ αγαπώ,
θα πωλούνται στα ράφια πολυκαταστημάτων
σε τιμές απαγορευτικές,
με σκοπό την εξαφάνισή τους.
Θα λήγουν στα αζήτητα.
Διαδικτυακές κοινωνίες.
Ψηφιακές σχέσεις.
Η δυναστεία του καταναλωτισμού έχει δηλητηριάσει τον ερωτισμό.
Ζούμε σε εποχές ακατάλληλες
για ρομαντισμούς και ενηλίκους. 
Δημιουργήστε το Άβαταρ 
της εσωτερικής σας απραξίας.
Ζήστε αφού πρώτα σκοτώσετε κάθε ύπαρξη αλήθειας.
Και αφήστε τους υπόλοιπους να υποφέρουν 
γιατί τα γράμματα των εραστών πάνω στο χαρτί
αρχίζουν να ξεθωριάζουν 
όπως και το άρωμα απ΄ το τελευταίο κομμένο ρόδο. 








  




Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Απεγνωσμένη Ανάγκη – Erina Espiritu

Απελπιστική εναλλαγή ρόλων
Τρομακτική λήθη
Μνήμη κατά περίπτωση επιλεκτική
Αναζήτηση αγκαλιάς τρυφερής
Σάρκας ανέπαφης στον χρόνο
Μάτια που κοιτούν πίσω από τις λέξεις
Γλώσσας εθισμένης στην γλύκα
Λόγια όμορφα ειπωμένα, αν και πρόχειρα
Επιδίωξη σταθερότητας
Απεγνωσμένη ανάγκη
Προδιαγεγραμμένο λάθος 
Αναμενόμενο τραγικό τέλος
Αναδιοργάνωση, σκέψη ενός λεπτού
Επανάληψη Αρχής 






 




Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Αφιερώνομαι - Erina Espiritu

Σου αφιερώνομαι
γίνομαι ρούχο να με φορέσεις
να με τυλίξεις στο σώμα σου
να σε ζεστάνω
να μουσκέψω από τον ιδρώτα σου.

Γίνομαι αέρας να με αναπνεύσεις
να “έρθω” στα μέσα σου
να μείνω εκεί και να κυκλοφορώ.

Σε κάθε σου βήμα να κινούμαι
να στροβιλίζομαι
να χορεύω στους ήχους του κορμιού σου
της καρδιάς σου
να ξεπλένομαι στα γαστρικά υγρά σου
και να φωλιάζω στα σπλάχνα σου τις νύχτες.

Γίνομαι η σκέψη σου
τις ώρες που με ποθείς
απλώνομαι στις πτυχές του μυαλού σου και τις γλύφω
ρουφάω τις μνήμες σου
τις λεηλατώ
φυτεύω την δική μου μόνο.

Σου αφιερώνομαι για να σε κατακτήσω.








Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

Λογική σε μέθη - Erina Espiritu

Έχω πάρει λάθος δρόμο
η λογική εξετράπη της κανονικής της πορείας
και σε κάθε στροφή
περιμένω να σε δω
να αντικρίσω τα μάτια σου.
Προσπερνώ σημάνσεις κινδύνου και απαγορευτικά
σηκώνω τις μπάρες
σκαρφαλώνω πάνω από όλες τις αρνήσεις σου.
Προσπαθώ να ξεπεράσω τις ανηφόρες
σέρνομαι
ματώνω τα γόνατα,
ποιος νοιάζεται για τα γόνατα
η καρδιά να μείνει ζωντανή.
Πορεύομαι με χαλασμένη πυξίδα
τα παπούτσια μου λιώνουν
και το νερό τελείωσε.
Στέγνωσαν τα χείλη
οι ανάσες στερεύουν και αυτές.
Κοιτώ ψηλά τα σύννεφα
έχουν την μορφή σου όταν χαμογελάς
χαμογελώ και εγώ
νιώθω σταγόνες αγάπης
ανοίγω το στόμα μου
τις αφήνω να μπουν μέσα μου.
Τι είναι αλήθεια και τι οφθαλμαπάτη;
σενάρια δίχως ίχνος πραγματικότητας.
Τα σύννεφα δεν έχουν το σχήμα σου
η βροχή δεν είναι η αγάπη σου
δεν είσαι πουθενά
δεν θα σε δω σε καμιά στροφή του δρόμου
όλα είναι δημιούργημα της φαντασίας
που βρίσκεται σε μέθη υπό την επήρεια
του έρωτα.
Θα σου ζητώ συγγνώμη
και την ίδια στιγμή θα συνεχίζω να σε αναζητώ.
Πεθαίνει κανείς όταν χαθούν όλες οι πιθανότητες.






Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

Στις εκβολές του σ΄αγαπώ - Erina Espiritu


Πώς μπορούν να θυμώσουν
οι άνθρωποι με αυτούς που αγαπάνε
ποτέ δεν κατάλαβα.
Να θυμώσεις γιατί δεν προσέχει,
γιατί καπνίζει,
γιατί στεναχωριέται, ναι να το καταλάβω.
Να θυμώσεις γιατί χάνεται
όταν ο ήλιος δύει, όταν η βροχή δεν βρέχει τα μαλλιά του,
όταν ο άνεμος δεν αγγίζει τα βλέφαρά του,
ναι έχει μιαν εξήγηση, ίσως...
Στην απελπισμένη του προσπάθεια
να σε συμπεριλάβει στον κόσμο του όμως,
ποτέ δεν κατάλαβα πως γίνεται να θυμώσεις.
Και ξέρω πως όταν συμβεί 
διαγράφoνται επιρροές
σβήνουν συναισθήματα και ηδονές.

Παίρνω μαχαίρι
δώρο της λήθης από την Μεσοποταμία
βουτηγμένο στα νερά του Τίγρη
πρόθυμο να ξεριζώσει τι ρίζες του κακού.
Βρίσκει εμπόδιο σε πέτρες και σκληρά χώματα
το δέλτα που σχηματίζουν οι φλέβες της καρδιάς
στις εκβολές του σ΄ αγαπώ
είναι άγονο... περίεργο.
Θα έπρεπε να σφύζει από ζωή,
θα έπρεπε να συναντά μια θάλασσα κόκκινη σαν το αίμα.

Οι άνθρωποι γίνανε αυτάρκεις
δεν χρειάζονται χάδια
δεν διψούν για χείλη υγρά.
Καταρρέουν μύθοι αιώνων!
Και πώς αντέχουν τόση σιωπή
πώς κλειδώνουν τις λέξεις μες τα χείλη;
Ποιο μαγικό τρόπο επιλέγουν
και περνούν στην απέναντι όχθη
χωρίς καν να βραχούν από την ανάγκη
και την επιθυμία;
Κάτι θα ξέρουν όσοι το κάνουν
κάποιο δίκιο θα έχουν
και μιαν υπεκφυγή.





Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Λέξεις - Erina Espiritu

Θα μπορούσα να γράψω τόσες λέξεις
δίπλα δίπλα να ακουμπούν τα γράμματα,
απαλά το ένα το άλλο
τα σύμφωνα να αγκαλιάζουν τα φωνήεντα, πότε με πάθος και πότε μ' αγωνία,
οι τόνοι τρυφερά και οι τελείες ανύπαρκτες να μην σε ταράξουν
...φοβάμαι όμως πως δεν τις διαβάζεις
πως δεν σε νοιάζουν
και οι λέξεις διαλύονται, σκορπίζουν στο χαρτί
το τρυπάνε, το τσαλακώνουν, το πονάνε
σαν αίμα χύνεται το μελάνι.
Και εσύ δεν νιώθεις τίποτα, χαμογελάς και δεν βλέπεις την καταστροφή.
Χαμογελώ και εγώ για να μην καταλάβεις την συντριβή μες το μυαλό μου.
Θα μπορούσα να σου γράψω τόσες λέξεις...






Εορταστικό – Erina Espiritu



Βγάλε τα ρούχα σου
Σκίσε το καλσόν σου
Πέταξε τις γόβες
Λύσε τα μαλλιά σου
Τέλειωσαν οι γιορτές.
Πάρε ανάσες και άσε το σώμα σου ελεύθερο
Σε στάση «αληθινή»

Στην κουζίνα σε περιμένουν οι στοίβες
Με τα ασημικά και τις πορσελάνες
Πρέπει να το πρόσεξες πως η καλύτερή σου φίλη
Τσούγκριζε με τέτοια μανία το ποτήρι της σε κάθε «στην υγειά σας!»
Που νόμιζε πως αν καταφέρει να το σπάσει
Θα τρέξει αίμα από το στήθος σου που πίεζε το ντεκολτέ
Και αιχμαλώτιζε το βλέμμα του καινούργιου της εραστή
Αν τον άφηνε ελεύθερο θα βούταγε ολόκληρος και θα κατάπινε ένα ένα
Τα κουμπιά, να’ χει να θυμάται το κατόρθωμά του.

Τα παιδιά κοιμούνται
Πάνω από τα σκεπάσματα
Με στόματα ανοιχτά
Από την ευχαρίστηση
Ευτυχώς κάποιες επιθυμίες εκπληρώθηκαν
Υπό το φως των αστεριών.




Ο καλός σου αποκαμωμένος
Ίσα που πρόλαβε να βγάλει τις κάλτσες
Χαμογελά και ονειρεύεται
Μες την ζεστασιά και την θαλπωρή που του προσφέρεις
Δυο τρεις κινήσεις και βρίσκεται σε λίμνη θερμή
Εκστασιασμένος και ικανοποιημένος
Από την τελειότητά του

Τώρα είναι η στιγμή σου
Ανοίγεις το κουτί με τα θέλω σου
Μυρίζουν φρέσκο βούτυρο
Στάζουν μέλι
Ζέστη, γλύκα, χρυσόσκονη, όνειρα.
Τόσο όμορφα όνειρα
Σαν μικρά παιδιά

Ευτυχώς πέρασαν και αυτές οι γιορτές
Χωρίς να θρηνήσουμε αυτοκαταστροφές
Έμαθες να ζυγίζεις την λογική με το συναίσθημα
Βασικά πεθαίνεις αλλά αφού δεν βλέπεις τις πληγές

Χαμογελάς και πέφτεις σε ύπνο βαθύ.







Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Γυναίκα - Erina Espiritu







 

Γυναίκα που ποθεί
ντυμένη στα κόκκινα
περπατά στο δάσος
πατά κλαριά σπασμένα...
όχι από λάθος
μα για να ακουστεί.
Θήραμα προς αναζήτηση
παραδομένη στον οίστρο της
αφήνει την οσμή της σε κάθε βήμα,
κάθε κίνηση και μια εισβολή
κάθε εισβολή και μια κατάκτηση.