Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Ανοησίες και αυθορμητισμοί - Erina Espiritu

Ανοησίες, αυθορμητισμοί και όνειρα,
θα διαγράφονται με συνοπτικές διαδικασίες.
Ενθουσιασμοί, ελπίδες και χαρές,
απαγορεύονται και θα εξολοθρευτούν με γρήγορες,
χειρουργικές κινήσεις.
Κουρτίνες κλειστές, χοντρά πανιά πάνω σε καθρέφτες και γυαλικά,
δεν θέλουμε αντικατοπτρισμούς,
ξυπνάνε μνήμες, όνειρα, ανοησίες και αυθορμητισμούς.
Τα μάτια σφαλισμένα και η σκέψη σε συνεχή ενασχόληση,
προβλήματα οικονομικά, κοινωνικά, υπαρξιακά.
Κι όταν βραδιάζει και έρχεται ο Μορφέας,
κράτα το όπλο σου σταθερά και γεμισμένο,
μην σε πάρει σε ύπνο γλυκό,
γιατί σαν παιδί θα ονειρευτείς...
ελπίδες, ανοησίες και αυθορμητισμούς.
Θα σε πνίξω σε λίμνη βαθιά,
να μην υπάρξει ούτε η παραμικρή υπόνοια μες το ανόητο μυαλό σου να σωθείς.
Να μην υπάρξει η παραμικρή, ανόητη και αυθόρμητη σκέψη.










Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Αιτία θανάτου - Erina Espiritu

Αιτία θανάτου ¨παρορμητισμός¨
Πέθανε από υπερβολική δόση παρορμητισμού
Η συνταγή βρέθηκε δίπλα στο άψυχο από αιώνες σώμα

Και ένα σημείωμα με παιδικές ζωγραφιές
Να προδίδει την συναισθηματική ανωριμότητα
Κατανοητό μόνο για  όσους νοσούν ακόμα

Η διαδικασία υπογραφής της τελικής πράξης
Πήρε μόνο λίγα λεπτά
Ακαθόριστη και αναπόφευκτη

Τα νέα του θανάτου διαδόθηκαν ευχάριστα
Γρηγορότερα και από την αστραπή
Τέτοια αγάπη της είχαν

Ο θρήνος αναμενόμενα ανύπαρκτος
Λίγα δάκρυα χύθηκαν αναίτια
Χάρη στην σκόνη του αέρα

Τώρα όλα σώπασαν
Οι φωνές, τα γέλια και κυρίως το μυαλό
Το μυαλό που την βασάνιζε δίχως οίκτο

Σιωπή, ησυχία, και ένα φως λευκό
Πάνω σε σελίδες άχρωμες, ατσαλάκωτες
Μα παντελώς αδιάφορες.




Χένρι Φουσέλι, Ο Εφιάλτης, 1781


Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Οι εραστές – Erina Espiritu

Οι εραστές δεν μένουν στο ίδιο σπίτι
ούτε μοιράζονται τα ίδια σεντόνια
δεν βλέπουν μαζί το δελτίο των οχτώ
και δεν ανησυχούν ποιος θα βγάλει τα σκουπίδια.

Οι εραστές δεν έχουν κατοικίδια
ούτε στο μπαλκόνι γλάστρες
δεν κλείνουν τις κουρτίνες
μήτε τα φώτα.

Οι εραστές ξυπνούν χαράματα
με ένα χαμόγελο σε χείλη που διψούν
και ακατανίκητο πόθο
χαϊδεύουν τις λέξεις στα σημειώματα
και μετά καίνε τις σελίδες.

Οι εραστές δεν πεθαίνουν ποτέ
ζουν κάτω από τις στάχτες
και περιμένουν μιαν αναπνοή
μια και μόνο αναπνοή
να φουντώσει την φλόγα
που κάθε βράδυ προσπαθούν
μάταια να σβήσουν.

Οι εραστές φτιάχνουν σενάρια
μίσους και απιστίας
και την ίδια στιγμή θα πούλαγαν και την ψυχή τους

για μια αγκαλιά “ακόμα”.










Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Διαμελισμένο κορμί - Erina Espiritu

Μιλάς με τα μάτια σου,
Χαϊδεύεις με τα χείλη σου,
Τι άνθρωπος είσαι και ποια φαντασία σε γέννησε;
Έχεις τέτοιαν ορμή που μπερδεύεις και τις δικές μου λειτουργίες.
Κυρίως της λογικής και της εγκράτειας.
Μιλάω και λέω ανοησίες, ασυναρτησίες, λόγια χωρίς ειρμό και ενδιαφέρον. Ανακατεύω λέξεις ανούσιες, γράμματα, τόνους και αποσιωπητικά… 
Τις βλέπω στο δωμάτιο να αιωρούνται, γύρω σου, σαν μικρά διαβολάκια να μου βγάζουν την γλώσσα.
Μιαν απόχη να τις πιάσω, αλλά πώς να πάρω τα μάτια μου απ’ τα δικά σου;
Και εκείνες το ξέρουν και χοροπηδάνε, κάνουν αταξίες, μου κλείνουν το μάτι.
Έρχονται κοντά σου, σου ανακατεύουν τα μαλλιά, αγγίζουν τον λαιμό σου, μπαίνουν κάτω απ’ τα ρούχα σου, το κάνουν τόσο επιδεκτικά και ξεδιάντροπα μπροστά μου, με βασανίζουν. 
Νιώθω χωρίς άκρα, διαμελισμένο κορμί στην έρημο και εσύ η όαση. Έτσι δείχνεις, γιατί υποπτεύομαι πως καις όπως η κόλαση. 



Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

erina's

Μην μου θυμώνεις είπες
Σε 'σένα ποτέ, απάντησα 
και σου είπα όλα τα ψέματα του κόσμου.
Σου θυμώνω πολύ και με διάρκεια,
τόση όση μου λείπεις.
Σε μισώ για κάθε αντίο που ξεστομίζεις με τόση ευκολία.
Γιατί εσύ είσαι πάντα εδώ, ακόμα και τις στιγμές που απουσιάζεις.
                                                                                         erina's 

artworks  Farah Willem


 

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Απουσία - Erina Espiritu

Έφυγες πριν καν έρθεις
απουσίαζες όλες τις στιγμές που ήσουν παρών
με μια εκκωφαντική σιωπή που ούρλιαζε μες στην ψυχή μου
χωρίς χέρια
χωρίς ανάσες
χωρίς πνοή
χωρίς εμένα
σε έβλεπα μα δεν σε άγγιζα
σε μύριζα μα δεν σε γεύτηκα
σε ήθελα μα δεν σε ζήτησα
δεν άπλωσα το σώμα μου να σε κρατήσει
δεν τόλμησα να σε παγιδεύσω
δεν ήθελα να σε μαγέψω
μόνο να γελάς και να ανάβεις όλους τους διακόπτες του μυαλού
ένα μικρό χάδι γύρευε τούτο το διψασμένο κορμί
μέρες και νύχτες, ώρες, λεπτά που κύλησαν χωρίς εσένα
και αλλά τόσα που θα 'ρθουν και θα προσπεράσουν άπονα.
Ειρωνεία έγινε η ελπίδα
παραπαίει ανάμεσα στο όνειρο και την λογική
βάσανο το πάθος καίει τα σωθικά
στάχτες, καπνός και ένα ρημάδι “σε θέλω”
τι να άλλαζα, τι να διόρθωνα, πώς να σε γεμίσω αγάπη
να έβλεπες για λίγο το μαζί
να ένιωθες μια μικρή λαχτάρα
μια στιγμή, για μια στιγμή
δεν ήταν όνειρο, δεν ήταν ψέμα
μια αλήθεια ήταν που πονά
ένα μαζί που δεν γεννήθηκε ποτέ
και μένω τώρα εδώ να ζω για να θυμάμαι
το τίποτα, το λίγο, το ποτέ
θα σε κοιτώ σαν έργο τέχνης
ανεκτίμητης αξίας
που λαχταράς, μα δεν θα αποκτήσεις ποτέ
θα σε ακούω, όπως τις νότες ενός τραγουδιού
που πλημμυρίζουν τον χώρο μα δεν τις αγγίζεις ποτέ
θα μείνω άπραγη και σιωπηλή
παραδομένη στην απουσία του έρωτά σου.

                                          
 Herbert James Draper, Day and the Dawnstar, (1906)


Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

erina's



Είναι κάτι μάτια σκέτες συμφορές
Σαν τους ωκεανούς, ας μην είναι μπλε
Σε κοιτάνε και χάνεσαι, ακούς φωνές
Λένε όλα όσα δεν εννοούν
Να τα αποφεύγεις... είναι μόνο καταστροφές.





Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Όλα γίνονται από συνήθεια - Αλμπέρ Καμύ

Όλα γίνονται από συνήθεια. Είμαστε οι γελοίοι αριθμοί μιας κοινωνίας που ενεργεί από συνήθεια. Μισούμε ή αγαπάμε από συνήθεια και σκεπτόμαστε τα “μεγάλα προβλήματα” από συνήθεια. Αυτό μου θυμίζει τη μητέρα του Μερού, που έκλαιγε από συνήθεια όταν την έβαλαν στο άσυλο – δεν ήθελε ν’ αφήσει το σπίτι της – και ύστερα από έξη μήνες, όταν την έβγαλαν από εκεί, έκλαιγε πάλι από συνήθεια. Δεν ήθελε να φύγει, είχε συνηθίσει.
Αλμπέρ Καμύ





Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Αγαπημένη - Erina Espiritu



 Όσο περνά ο καιρός η λέξη αποκτά ουσία

Εσύ, μόνο εσύ αγαπημένη

Που έδινες νόημα σε όλα

Που έδινες χρώμα και ήχο

Όσο περνά ο καιρός η απουσία σου κάνει θόρυβο

Είναι που κρύβεσαι σε κάθε νότα, σε κάθε παύση και αρχή

Στο ραδιόφωνο

Στο μουρμούρισμα

Στον πρωινό καφέ

Στα παγωμένα σεντόνια

Στο διπλανό κάθισμα

Όσο περνά ο καιρός είσαι παντού

Είσαι μοναδική

Αξεπέραστη

Ασύγκριτη

Είσαι το όλο που δεν έγινε ποτέ

Είσαι τα πάντα που δεν ήρθαν

Είσαι εγώ που έφυγες , αγαπημένη …

 

 

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Αλκυόνη Παπαδάκη "Στο ακρογιάλι της ουτοπίας"

Αυτό που θα ήθελα απόψε,είναι τη ζωή μου πίσω.
Αλλά δεν ξέρω από ποιόν να τη ζητήσω.
Τόσο τη σκόρπισα,τόσο τη χαράμισα,τόσο τη δάνεισα,τόσο την ξερίζωσα.Από ποιόν να τη ζητήσω τώρα...
Και τι ωφελεί...
Αυτό που θα θελα απόψε,τελικά,είναι ένας ώμος,να γείρω πάνω του να κλάψω.
Να κλάψω πολύ.Με λυγμούς.Με κραυγές.Να κλάψω για όλα.
Για όσα αγάπησα.Γιά όσα ονειρεύτηκα.Για όσα ένιωσα.Για όσα περίμενα και ποτέ δεν ήρθαν.Για όσα με πρόδωσαν.Για όσα με χαράκωσαν.Για όσα με θανάτωσαν.Για όσα μ ανάστησαν.
Να κλάψω πολύ.Με λυγμούς.Με κραυγές.
Για όλα....
Να γείρω στον ώμο κάποιου και ν ακούσω τη φωνή του, να μου πει ψιθυριστά: "Μην κλαις" .Μόνο αυτό.Τίποτε άλλο.
Μην κλαις.Μόνο αυτό....




Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Η Μάσκα - Erina Espiritu



έτσι  τα βλέπω όλα  καλύτερα

Άσε που μυρίζω και την τελευταία γουλιά σου

Στα χείλη μου η τελευταία σου στάλα

Εκείνη που άφησες πονηρά και με δόλο

Ήξερες πως θα ζω μαζί της εις τους αιώνες

Δέσμια και οικειοθελώς παραδομένη

Δεν σε κατηγορώ σου έδωσα όλα τα ελαφρυντικά

Αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου ή ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου

Θα με βοηθήσεις να βγάλω την μάσκα σου; Πέρασε πολύ ώρα και άρχισε να με χωράει



Erina Espiritu