Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Δεν είναι ακρωτηριασμένο, δεν είναι καμένο, (μπορεί σε λίγες ώρες να είναι νεκρό)…. Μα κλαίει! Ένα παιδί που κλαίει!!!!!!!!!! ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΚΛΑΙΕΙ!!!
Είμαι μητέρα και νιώθω ντροπή! Και πόνο , βαθύ πόνο, ως άνθρωπος.

Πώς μπορείτε να υποστηρίζετε και να νομιμοποιείτε την ύπαρξη των εξουσιών στον κόσμο; Σας Φοβίζει η αναρχία, το χάος η κόλαση!  Και είναι αυτό παράδεισος!


Να πάτε να γαμηθείτε όλοι σας, να ανοίξετε ένα τάφο και να χωθείτε βαθιά μέσα.




Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Αυτό που συμβαίνει στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, στην Συρία, στην Αφρική, στην Ουκρανία, στην γη, αυτό το να σκοτώνονται παιδιά, αθώοι, άοπλοι, … παιδιά! Αυτό με τα παιδιά με ξεπερνά! Και αφού ο θάνατος ενός παιδιού δεν μπορεί να σταματήσει ένα πόλεμο … είμαστε καταδικασμένοι σε θάνατο, είμαστε ήδη νεκροί.




Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Τι τα θες; έρωτας ήταν!

Το μαζί το κάναμε χώρια
Το λίγο το κάναμε καθόλου
Και την αντίστροφη μέτρηση αποχωρισμό
Τι κλαις; Έρωτας ήταν και πέρασε

Κοιτώ, σιωπώ και όταν έρχομαι φεύγεις
Τι τα θες; Έρωτας ήταν και πόνεσε.


Erina Espiritu







Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Είναι εκείνα τα πολύ “μικρά” - Erina Espiritu

και δεν είναι θυμός… 
είναι φυγή από τον φόβο να μην δω την σκληράδα σου.

            Ήθελα να με αγαπάς και να το νιώθω, να το βλέπω, να το μυρίζω, να το διαβάζω σε κάθε σου κίνηση , σε κάθε σου λέξη, σε κάθε ανάσα σου. Να μοιράζομαι τα θέλω μου και τις ανάγκες μου. Να μου δείχνεις την γλύκα σου τις ώρες που λυγάω… και όχι αγανάκτηση . Αν δεν με αντέχεις στις πτώσεις μου , πώς να πιστέψω πως είμαι η ζωή σου ;
           
            Τι να τα κάνω τα λόγια που δεν τα πιστεύεις ;  κάνουν θόρυβο… είναι κενά… είναι περιτύλιγμα… ποιος σου είπε ότι χρειάζομαι λόγια ; 

  







            Είναι εκείνα τα πολύ “μικρά”  που σε κάνουν σε μια στιγμή να βγάλεις φτερά. Και εσύ με έκανες να πετώ… Μόνο που όσο πιο ψηλά πετάξεις, τόσο μεγαλύτερος θα ’ναι και ο πόνος της πτώσης.      
           erina's