Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Σχέση "καρδιάς" - Erina Espiritu

          Την αγάπη την δείχνουμε και την γιορτάζουμε κάθε μέρα, είπε η μαμά και όπως πάντα έβαλε το χέρι της πάνω στην καρδιά της. Την αληθινή καρδιά, όχι εκείνη που λένε τα βιβλία, ούτε εκείνη που ζωγραφίζει κάθε μέρα ο Αντωνάκης στο θρανίο του. Δεν μπορώ να καταλάβω, που βρίσκει την δύναμη και την καρφώνει με ένα βέλος απ’ άκρη σ’ άκρη! Μετά τις χαράσσει και δυο ονόματα πάνω και πώς να αναπνεύσει και εκείνη; Μένει εκεί μέχρι να την σβήσει το σφουγγαρόπανο της κυρά Παναγιώτας.

          Εγώ την δική μου καρδιά θα την αφήσω ελεύθερη, να αναπνέει, να χορεύει σαν μπαλόνι στον αέρα, να ταξιδέψει σε μέρη απάτητα και κάθε βράδυ να γυρνά πάλι σε μένα, στο σημείο εκείνο που έβαζε το χέρι η μάνα μου και εγώ χαμογέλαγα σαν την έβλεπα! Εκεί ακουμπώ το χέρι μου και περιμένω να την ακούσω, να μου δώσει ένα σημάδι ότι με ακούει και αυτή. Είναι δύσκολη σχέση, η σχέση “καρδιάς”, καρδιακός φίλος, σου χαρίζω την καρδιά μου, σ’ ευχαριστώ από καρδιάς…

          Τον παππού μου τον χάσαμε γιατί τον πρόδωσε η καρδιά του, έτσι είπε η γιαγιά, και κάθε φορά που άκουγα κάποιον δικό μου να λέει η καρδιά μου θα σπάσει από χαρά, έτρεμε η δική μου, γιατί σκεφτόμουν ποια θα ήταν η επόμενη προδοσία.

          Δύσκολο “πράμα” σου λέω, δεν την κατανόησα ποτέ και έτσι την μοίραζα αγόγγυστα και άδολα, και εύχομαι αρκετοί να βρήκαν κάτι να πάρουν, να άξιζε ο κόπος τους μα και η δική μου προσφορά.

          Τώρα φτιάχνω χάρτινες καρδούλες, σε κόκκινο χαρτόνι, μετά τις κόβω προσεχτικά μην μου πληγωθούν και τις κρεμώ παντού… μου κάνουν συντροφιά, τόσα αμέτρητα βράδια!

          Περιμένουμε την δική μου να γυρίσει, δεν θα αργήσω είχε πει την τελευταία φορά, μα ακόμα δεν φάνηκε, και εγώ έχω δύο επιλογές ή να ανησυχώ ή να χαμογελώ, γιατί αν με ξέχασε σίγουρα θα περνά καλά, θα έχει βρει χέρια να την ζεσταίνουν και λόγια να την μεθούν.

          Τι κι αν πληγωθείς καρδιά μου; Θα ΄μαι πάντα εδώ! 
erina's