Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Τώρα χαμογελάω όταν σε σκέφτομαι και αυτό είναι λύτρωση... - Erina Espiritu

 Σιωπή... αγαπημένη μου συνήθεια, δοκιμασμένη μου φίλη. Είναι πολλά που δεν ξέρεις για μένα, και είναι πολλά περισσότερα αυτά που νόμιζες. Δεν σε αδικώ, δεν είχες χρόνο, δεν είχαμε χρόνο, δεν μας επιτρέψαμε να έχουμε χρόνο. Θυμάσαι μόνο και υποθέτεις, τα χρόνια όμως πέρασαν και εγώ μεγάλωσα, άλλαξα.




      Θυμάμαι τα πάντα σαν να έγιναν εχτές, ακούω ακόμα την φωνή σου και ξέρω ακριβώς την έκφραση στο πρόσωπό σου, όταν λες το σ' αγαπώ. Μόνο που τώρα το λες για κάποια άλλη, αν και ξέρω ότι υπάρχουν στιγμές που το μοιράζομαι μαζί της, και ίσως να 'ναι και φορές που είναι ολάκερο δικό μου!
      Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια πέρασαν, πόσο μεγάλωσε η απόσταση, πόσες νύχτες έμεινες να κοιτάς το ταβάνι άπραγος. Σημασία έχει πως δεν βγήκα από μέσα σου ποτέ. Δεν χρειάζεται να μου το πεις με λόγια, δεν χρειάζεται να μου το γράψεις σε χαρτί, μια ματιά σου χρειάζεται μόνο για να δεις και εσύ πως από μέσα μου δεν βγήκες ποτέ. Είσαι εκεί πάντα και νιώθω τυχερή. 

     Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να καταλάβω το μεγαλείο της αγάπης σου. Τώρα ξέρω το γιατί, τώρα ξέρω γιατί δεν ήρθες ποτέ, τώρα πια δεν σου είμαι θυμωμένη...... Τώρα χαμογελάω όταν σε σκέφτομαι και αυτό είναι λύτρωση, λύτρωση που κέρδισα μετά από τόσα χρόνια με ένα και μόνο σύμμαχο, την σιωπή.

erina's

3 σχόλια:

  1. Πόσες νύχτες έμεινες να κοιτάς το ταβάνι, άπραγος...
    Ή να φεύγεις μόνος σε μακρινούς περιπάτους γιατί δεν θέλεις να δει κανείς μέσα στο βλέμμα σου την ανολοκλήρωτη επιθυμία. Και κει... μόνος να ξεσπάς σε ό,τι βρίσκεται γύρω σου με μόνο μάρτυρα την μοναξιά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. με αυτόν τον σταθερό και απρόσκλητο μάρτυρα!...

      Διαγραφή