Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

erina's


Να παραιτηθείς;
Να γίνει σαν και αυτούς;
Να συνεχίσεις; Για ποιόν; Γιατί;
Πονάει η τόση αδιαφορία και η τόση απάθεια
Κάτω των προσδοκιών
Τρύπες χωρίς πάτο
Λακκούβες με παγίδες κρυμμένες στις λάσπες
Γινήκαμε κουβάρι
Τέλος αρχής  
Και όταν σου στερούν το αυτονόητο, ή γίνεσαι το τίποτα ή δίνεις μια και αρπάζοντας το χέρι μου, χαμογελάς, μου κλείνεις το μάτι και λες … Πάμε; 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου