Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Αντόνιο Γκράμσι*: Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας.


«Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους
Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα.
Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει.
Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν.
Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;
Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.
Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ’ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ’ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι’ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους.»
11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1917





*Ο Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci, 23 Ιανουαρίου 1891 - Ρώμη, 27 Απριλίου 1937) ήταν Ιταλός συγγραφέας, πολιτικός και πολιτικός επιστήμονας.

erina's


erina's


Να παραιτηθείς;
Να γίνει σαν και αυτούς;
Να συνεχίσεις; Για ποιόν; Γιατί;
Πονάει η τόση αδιαφορία και η τόση απάθεια
Κάτω των προσδοκιών
Τρύπες χωρίς πάτο
Λακκούβες με παγίδες κρυμμένες στις λάσπες
Γινήκαμε κουβάρι
Τέλος αρχής  
Και όταν σου στερούν το αυτονόητο, ή γίνεσαι το τίποτα ή δίνεις μια και αρπάζοντας το χέρι μου, χαμογελάς, μου κλείνεις το μάτι και λες … Πάμε; 





Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Διεκδικώ όνομα προέλευσης - Erina Espiritu





Οι δαίμονές μου είναι δικής μου αποκλειστικότητας!
Διεκδικώ όνομα προέλευσης και πιστοποιητικό αυθεντικότητας, όσο για την μοναδικότητα στο είδος, θα ’ναι εκ του πράγματος δεδομένο!

Erina’s 














Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Αποκρυπτογράφησης - Erina Espiritu



Ψάχνω να βρω σημάδια σου
Με βλέπεις; Με σκέφτεσαι; Με νιώθεις;

Θέλω να τρέξω και να σου πω τι νιώθω, τι θέλω

Και μετά πάλι σιωπή

Προσποίηση σκληρότητας
και η φωτιά να καίει την ψυχή μου.



Πίσω από λέξεις
Μέσα στους στίχους των τραγουδιών

Στα χρώματα των εικόνων 



Αποτύπωση αισθήσεων ή αράδα ρημάτων και ουσιαστικών;

Στοχευμένες επιλογές ή απλά ήχοι της στιγμής;



Μεταφράζω, αναλύω, προσθέτω λίγο φως, αφαιρώ δύο λέξεις και το φτάνω στα μέτρα μου
κοστούμι σε φορώ κρυφά, κάτω από τα ασπρόμαυρα κουρέλια του μυαλού μου.