Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Αλέξανδρος Βαναργιώτης - Ωριμότητα;



Να έχεις ένα σωρό
άτακτα παιδιά
μέσα σου
που θέλουν
να εκφραστούν
να φωνάξουν
ν’ αγγίξουν
και να τους λες
"είναι ώρα κοινής
ησυχίας"
Και μετά
να υπομένεις
εκείνο
το παράπονό τους
που σε διαλύει








 Cassandra Barney | Self Portrait



Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Ερειπωμένο Εργοστάσιο - Erina Espiritu



Το αριστερό μου χέρι
Βάλθηκε να μου θυμίσει
Το πένθος της καρδιάς
Μένει ακίνητο
Ασάλευτο
Κάτι προμηνύει
Μου δείχνει ένα σημάδι
Το λόγο
Μου απαντά στο τίποτα που κάρφωσες
Να στέκει σαν ταμπέλα σε ερειπωμένο εργοστάσιο
Να τη χτυπούν οι αέρηδες
Να την κοιτούν οι άνθρωποι και να θυμούνται 
Πως κάποτε το μέρος "έσφυζε από ζωή" 
Τώρα ρημάζει.
Την κρέμασα στο λαιμό μου
Και περιφέρομαι
Σαν επιτάφιος
Σαν ένα απόλυτο τίποτα
Το αριστερό μου χέρι
Πέθανε
Χάθηκε το μέρος της καρδιάς
Ευτυχώς που έχω το δεξί 
Κάνω ακόμη το σταυρό μου
Και λέω κάθε μέρα είναι του Θεού



Instant Light - Tarkovsky Polaroids

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Πικραμένος ἀναχωρητής - Νικηφόρος Βρεττάκος

Θὰ φύγω σὲ ψηλὸ βουνό, σὲ ριζιμιὸ λιθάρι
νὰ στήσω τὸ κρεβάτι μου κοντὰ στὴ νερομάνα
τοῦ κόσμου ποὺ βροντοχτυποῦν οἱ χοντρὲς φλέβες τοῦ ἥλιου,
ν᾿ ἁπλώσω ἐκεῖ τὴν πίκρα μου, νὰ λυώσει ὅπως τὸ χιόνι.
Μὴν πιάνεσαι ἀπ᾿ τοὺς ὤμους μου καὶ στριφογυρίζεις
ἄνεμε!
φεγγαράκι μου!
Καλέ μου!
Αὐγερινέ μου!
Φέξε τὸ ποροφάραγκο! Βοήθα ν᾿ ἀνηφορήσω!
Φέρνω ζαλιὰ στὶς πλάτες μου τὰ χέρια τῶν νεκρῶν!
Στὴ μιὰ μεριὰ ἔχω τὰ ὄνειρα, στὴν ἄλλη τὶς ἐλπίδες!
Κι ἀνάμεσα στὶς δυὸ ζαλιὲς τὸ ματωμένο στέφανο!
Μὴ μὲ ρωτᾷς καλέ μου ἀϊτέ, μὴ μὲ ξετάζεις ἥλιέ μου!
Ρίχτε στὸ δρόμο συνεφιὰ νὰ μὴ γυρίσω πίσω!
Κυττάχτηκα μὲς στὸ νερό, ἔκατσα καὶ λογάριασα,
ζύγιασα τὸ καλὸ καὶ τὸ κακὸ τοῦ κόσμου. Κι ἀποφάσισα,
νὰ γίνω τὸ μικρότερο ἀδερφάκι τῶν πουλιῶν!





Road, East of England, 1997 by Edward


Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Αναμονή - Erina Espiritu

Οι σκέψεις
πετούν ελεύθερα πάνω από θάλασσες
ύστερα στέκουν στα άνθη 
που επιμελώς χρωματίζει η άνοιξη
μα φροντίζει το ανθρώπινο χέρι να σκορπά
 
τόσες ώρες 
και εσύ δεν καταδέχτηκες να χαρίσεις ούτε μια
λες και τις προορίζεις για εξαγορά 
ώρες, μέρες και νύχτες
λούζεις τα μαλλιά μου με τη λησμονιά 
 
τα δάκρυα
ανοίγουν δρόμους
χωράνε στις τσέπες, επιπλέουν στο φως σου
σπάνε το χρόνο και απαντούν
"μην περιμένεις άλλο, δεν σε αγαπά"
 
 Okada Mariko (岡田茉莉子) 1933-, Japanese Actress

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Υπόσχεση - Erina Espiritu

«Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος»
μονολογώ και ψηλαφίζω κενά
περνούν τα δάχτυλα από πάνω τους 
μετρώ τις ώρες
φωτογραφίες ασπρόμαυρες προδίδουν την τραγωδία
ραντεβού 
βελόνες
άσπρα πουκάμισα
χαμόγελα σφιγμένα
σκιές
μορφές
τόσες θηλυκές μορφές
κλείνω τα μάτια μου και απολαμβάνω τα δευτερόλεπτα
δεν θα ξανάρθω στο "υπόσχομαι"