Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

του δρόμου ~ Erina Espiritu




όπως και να γραφτεί
όπου και όποτε
θα έχει πάντα τα ίδια λάθη στην "ορθογραφία" 
και την ίδια δύναμη 
που τσαλακώνει και ατσάλι
[του δρόμου / 2016]



η φωτογραφία ανήκει στον  Λευτέρη Μιαούλη 
 https://www.facebook.com/profile.php?id=100007493880813




Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Το όνομά σου - Erina Espiritu

δεν μπορείς με ζητιανιά
να βγάλεις λέξεις
από στόμα σφραγισμένο
δεν μπορείς με το στανιό
να κάνεις τα λουλούδια
να κρατήσουν τα πέταλά τους στο καταχείμωνο
έτσι και εγώ δεν σου κρατώ κακία
που αρνείσαι την προσφορά μου
 
τρέφω τις ελπίδες και τα όνειρά μου
με άστρα και το φως τ΄Αυγερινού
τους δίνω υπόσταση
και της αυγής το δροσερό νεράκι
τους λέω το όνομά σου
τους ζωγραφίζω το κορμί σου 
για να ΄χουν γνώση 
όταν στο τέλος 
την ήττα σου παραδεχθείς
 
 
 

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Κρανιά - Erina Espiritu

εμένα η θλίψη αγκαλιάζει
και εγώ εκείνη
μαλώνουμε για το ποιας τα χέρια το γύρο του κόσμου κάνουν
συχνά πιάνουμε συζήτηση και λέμε όλα τα μυστικά μας
κυρίως τα ενδόμυχα 
ένοχες συμφωνίες μας τυλίγουν 
σε γόρδιο δεσμό μας δένουν
σαν ψέμα αντιστεκόμασταν
αφού αλήθεια, ποτέ δεν φτάσαμε ως τη Φρυγία 
το πιο μακρύ ταξίδι μας, στο κέντρο της καρδιάς
κι αφού πειστήκαμε 
και πάψαμε να θέλουμε της λευτεριάς τη γλύκα
σαν Κέρβεροι φυλάγαμε 
το ανάθημα στον Δία 


φωτογραφία: Erina Espiritu

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Δεν θέλω φως στις σκοτεινές μου ώρες - Erina Espiritu

είμαι μια ύαινα άσχημη, φρικτή
και σε κάθε ευκαιρία
δείχνω τα δόντια μου, εκείνα που δεν έχω

επιμένω να σε μισώ
για να ξεχνάω την οργή που μου προκαλεί
η ύπαρξή μου

ξεσκίζω τις σάρκες σου
κι ύστερα τις φορώ σαν λάφυρο
να καλύπτουν τη γύμνια μου

δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία
η ζωή δεν σου χαμογελά
και εσύ κοιτάς με μάτια μεθυσμένου

βλέπεις μια όαση
σαν αγκαλιά
και δύο χείλη που σου τραγουδάνε

βλέπεις τα δάση στη θέση τους 
τις λίμνες και τις θάλασσες ζωντανές
και τη λέξη ΄"πόλεμος" μονάχα σαν ιδέα

ξυπνώ απ' το όνειρο
που με αφέλεια είχα βυθιστεί
και βάζω τέλος σ' όλες τις στιγμές

κατεβάζω τ' άστρα
σβήνω τον ήλιο
και κρύβω με μαύρο πανί, τους φάρους της ζωής μου

δεν θέλω φως στις σκοτεινές μου ώρες
δεν θέλω εικόνες, λάμψεις,
μήτε σκιές και ίχνη

είμαι μια ύαινα άσχημη και φρικτή 
που τρώγομαι πριν φαγωθώ 
και αφανίζω το εγώ πριν το εμείς 

τις ώρες που θα νιώθω μόνη 
θα  βγαίνω για κυνήγι 
και θα κλειδώνω την καρδιά στα έγκατα της γης












Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Το νήμα της ζωής - Erina Espiritu

έχω μια θάλασσα μέσα μου 
με τρώει και με πίνει 
με ταΐζει και με ξεδιψά
φέρνει στις ακτές μου, όλες τις μνήμες 
και ύστερα τις τραβά ξανά μακρυά μου 
σε βαθιά νερά 
άγρια 

έχω μια θάλασσα μέσα μου 
με ξεπλένει από τα τίποτα 
που γεμίζουν τα κενά μου 

έχω μια θάλασσα 
που ξέρει να με πνίγει 
να μου κόβει το νήμα της ζωής 
την κατάλληλη στιγμή